فیض حضور

آمـدم تا کـه مـرا بـنــده ی نابــم بـکنـی
چـو مــریدان علی رو به صــوابم بکنی

آن زمانی که از این میکده ها دور شوم
راضی ام گر تو مرا خانه خرابم بکنی

بعد عمری همه دم بر سر و بر سینه زدن
مـیشود نـوکــر میخانـه خطابم بکنی؟

به خدا می رود این بی سر و پا تا به خدا
زیرِ پایـت اگر الساعه ترابـم بکنی

عاقلان را نبود بر درتان فیضِ حضور
کـاش ای کـاش که دیـوانـه حسـابـم بکنی

http://masteyar.parsiblog.com/

شاعر : سیروس بداغی