سلامی از انتهای منجلاب معصیت

سلامی به وسعت تنهایی تو

سلامی به قدر دلتنگی مریم

ای چراغ امییدم دیر بازیست که بی تو سر بر بالیین مینهم

غافل از توام مرا دریاب / که منجلاب معصیت تا به سینه مرا در بر گرفته

دستم را بکیر که تنها ضمانت تو راه ساز نجات و فانوس جاده ی رسیدن است

+ نوشته شده در سه شنبه دهم مرداد ۱۳۹۶ساعت 3:48 توسط montazere vasl |